A w międzyczsie:
----
Dei:
Jak co dzień wstałem, ogarnąłem cztery litery, pociągnąłem oczy liner'em, założyłem czarny siatkowany t-shirt, czarne spodnie ze skórzanym paskiem z ćwiekami. Glany i na spotkanie gangu.
Gaara:
Jak zwykle nie spałem. Całą noc grałem w jakieś gry żeby sę czymś zająć. rRano pomalowałem oczy na czarno by choć trochę zakryć wory pod oczami. Ogarnąłem mniej więcej moje krwisto czerwone kosmyki i ubrałem się. Czarna bluzka bez rękawów, na to szara bluza z wielkim kapturem i krótkim rękawami w poziome cienkie czarne paski. Spodnie założyłem po starszym bracie więc w chuj za duże. Były czarne i miały dużo kieszeni. Trudno, lubię ję, mniejsza o to, że się czasem potykam o nogawki. Zjadłem kanapkę i poszedłem na miasto.
Dei:
Dojście do "naszej" dzielnicy zajęło mi jakieś 15 minut z buta. Wszedłem w jeden z zaułków i spotkałem swoich kumpli.
-Siemka!-przywitałem się z hordą niedorozwojów. Chociaż były wyjątki, oprócz Pain'a, Konan i Itachi'ego to wszyscy, czyli Zetsu, Kakuzu, Tobi, Sasori, i ja, są nie do końca normalni.
Gaara:
Spacerowałem sobie, jedząc lizaka. Jak zwykle ulice były pełne ludzi, przynajmniej normalnych. Ale są zaułki, w których nawet o tej porze jest pełno zboków, dresów, pedofili i innych takich. Nie mam pojęcia czemu to właśnie po takich ulicach najczęściel spaceruję.
Dei:
-No hej.-padło z ich strony.
-Co wyście tacy przymuleni?-Klapnąłem na murze obok Sasoriego.
Gaara:
Przechadzałem się po terenie Akasiów, jakie to słodkie, wystarczy, że założę kaptur na głowę tak, że wystawają mi spod niego włosy a już wszyscy myślą, że to Sasori i przepuszczają mnie uprzejme. Banda debili, i pomyśleć że dzisiaj mój gang będzie z nimi walczył, hah! Pożałowania godne! Poszedłem do parku gdzie było mnóstwo drzew i opuszczony amfiteatr, to tam się spotykałem z resztą z naszego gangu.
Dei:
-Wkurwia nas ten dzieciak. Codziennie tędy przechodzi i myśli, że udając no Dannę to my tego nie widzimy... Może tych menelów oszuka ale nas to wpienia.-mruknął lider.
-Taaaa.... Ale nie zapominajcie, że mamy dzisiaj starcie z jego gangiem. Nie to, że coś ale powinniśmy potrenować. Chodźcie na handel.
Gaara:
Spotkałem się z tymi debilami z mojego gangu, nie mam pojęcia kto jest gorszy, oni czy Akasie? Ah, mniejsza o to... Naruto i Bee sprowadzili do nas pełno jakichś bezwartościowych debili, no ale mógłbym to zrozumieć, przynajmniej większość z nich jest silna no ale zapraszanie tych pustych lalek to już przesada... Ani to silne, ani to ładne,ble.. Dlatego nie przychodzę zbyt często na spotkania, właściwie jestem z nim tylko dlatego, że Naruto był kiedyś moim kochankiem, nawet dobrym, a teraz jesteśmy przyjaciółmi.
Dei:
-Dei Dei ma rację. Zwijamy manatki i idziemy. Musimy być w formie.
Gaara:
Naruto wygłosił jakąś mowę że mamy iść i pobić Akasiów. Spoko, zaczęliśmy iść w ich kierunku, dziewczyny też poszły.
Dei:
Zebraliśmy się i ruszyliśmy za Painem. Po drodze minęliśmy się z tamtymi typkami od Gaary. Nieciekawi, nie podobają mi się. Mięśnie, mięśniami ale we łbie pusto.
Gaara:
Dopiero po chwili te debile skapły się, że własnie minęli własny cel, myślałem że udławię się przez hamowanie śmiechu. Naruto wyzwał Paina na walkę
-Ej wy tam! Chcemy się z wami bić o terytorium!
Dei:
Kurwa, zaczęło się.
-Wal się cieciu!-odpysknął jak zawsze genialny Tobi... Uduszę go kiedyś.
Gaara:
-Niech każdy z was wybierze sobie jednego z nas do walki! Pokonamy was bez problemu!!!-wydarł się blondyn tak, że mi prawie bębenki pękły.
Dei:
-A co wy będziecie z tego mieli?-spytał niczym niewzruszony Nagato.(w woli wyjaśnienia: Pain to Nagato ^^ )
Gaara:
Wasze terytorium no i będzie też wiadomo kto jest najsilniejszym gangiem i będziemy mieć szacu-
-Możemy już zacząć walczyć?-wtrąciłem się blondynowi w zdanie. Rzadko to robię więc Naruto od razu zamilkł wiedząc, że jestem już zniecierpliwiony.
Dei:
-Ok, nie ma sprawy. Ja biorę Naruto.-powiedział z przekonaniem rudzielec. Heh, mogłem się domyślić. Lider vs lider hah...
Gaara:
Wszyscy zaczęli się dobierać w pary, a dziewczyny stały pod jakimś drzewem, gapiąc się na nas.
Dei:
-A ty Deidara?
-Gaara.-stwierdziłem spokojnie, pewnym głosem. Pokonam go na jednego hita.
Gaara:
Usłyszałem swoje imię. Całkiem ładny z niego chłopak... Szkoda że już trup... Podszedłem do niego lekko uśmiechnięty- mam nadzieje że nie zanudzisz mnie.
----
Przepraszam za tak długą przerwę... Wybaczcie mi!! *3*/Yuso
niedziela, 16 czerwca 2013
niedziela, 21 kwietnia 2013
3. SasuGaa
Z góry chciałam przeprosić, że tak długo nie było notek. Moja wina, wybaczcie... Mój dostawca internetu nawalił i nie mam w domu neta. :'(
Yuso
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Gaara:
Wyrwałem szybko rękę. Nie lubię jak mnie ktoś trzyma, boję się trochę tego...-Czego chcesz?-burknąłem stojąc tyłem do niego, jest dziwny, powinien być wredny, powinien np zarządać pieniędzy za to że mi pomógł a nie..
Sasu:
-No nie wiem, może chociażby zwykłego "dziękuję"?-spytałem ironicznie, splatając ręce na piersiach.-Ja nie żądam od ciebie przecież niczego niezwykłego...
Gaara:
Dziękuję za pomoc-powiedziałem cicho i poszedłem przed siebie.
Sasu:
Fuknąłem i szybko wyszedłem z zaułka zostawiając Sakurę samą.
Gaara:
Poszedłem w stronę domu, na szczęście piasek pomagał mi iść.
Sasu:
Po drodze do domu zahaczyłem o sklep i kupiłem jakieś piwo.Muszę się napić, bo to jest za dużo jak na jeden dzień.Zapłaciłem i wychodząc wpadłem na kogoś upuszczając reklamówkę.
Gaara:
Wpadł na mnie, nie no szczyt bezczelności i jeszcze przez niego się wywaliłem-Ty ewidentnie chcesz dzisiaj zginąć.
Sasu:
-Nie no co ty?-spytałem. Zebrałem wszystko co mi wypadło z ziemi i pędem ruszyłem w sobie tylko znanym kierunku.
Gaara:
Sojrzałem na niego wrogo-jak się kogoś przewraca to powinno mu się pomóc wstać debilu-prychnąłem podnosząc się.
Sasu:
Co on sb myśli, hę?! Jeszcze go może na kolanach błagać będę? Z tą myślą doszedłem do drzwi swojej rezydencji. Wygrzebałem klucze z kieszeni i otworzyłem drzwi z cichym kliknięciem.
Gaara:
Yuso
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Gaara:
Wyrwałem szybko rękę. Nie lubię jak mnie ktoś trzyma, boję się trochę tego...-Czego chcesz?-burknąłem stojąc tyłem do niego, jest dziwny, powinien być wredny, powinien np zarządać pieniędzy za to że mi pomógł a nie..
Sasu:
-No nie wiem, może chociażby zwykłego "dziękuję"?-spytałem ironicznie, splatając ręce na piersiach.-Ja nie żądam od ciebie przecież niczego niezwykłego...
Gaara:
Dziękuję za pomoc-powiedziałem cicho i poszedłem przed siebie.
Sasu:
Fuknąłem i szybko wyszedłem z zaułka zostawiając Sakurę samą.
Gaara:
Poszedłem w stronę domu, na szczęście piasek pomagał mi iść.
Sasu:
Po drodze do domu zahaczyłem o sklep i kupiłem jakieś piwo.Muszę się napić, bo to jest za dużo jak na jeden dzień.Zapłaciłem i wychodząc wpadłem na kogoś upuszczając reklamówkę.
Gaara:
Wpadł na mnie, nie no szczyt bezczelności i jeszcze przez niego się wywaliłem-Ty ewidentnie chcesz dzisiaj zginąć.
Sasu:
-Nie no co ty?-spytałem. Zebrałem wszystko co mi wypadło z ziemi i pędem ruszyłem w sobie tylko znanym kierunku.
Gaara:
Sojrzałem na niego wrogo-jak się kogoś przewraca to powinno mu się pomóc wstać debilu-prychnąłem podnosząc się.
Sasu:
Co on sb myśli, hę?! Jeszcze go może na kolanach błagać będę? Z tą myślą doszedłem do drzwi swojej rezydencji. Wygrzebałem klucze z kieszeni i otworzyłem drzwi z cichym kliknięciem.
Gaara:
Poszedłem do siebie. Ja to mam kurwa szczęście, dwa razy wpaść na tego samego debila.
niedziela, 10 marca 2013
2.SasuGaa
Gaara:
A teraz leżę na ziemi otoczony przez tych dziwaków. Normalnie mógłbym się z nimi uporać ale wyjątkowo Shukaku się zbuntował i nie chce mi pomóc. Wredny Tanuki... Kurde, i co mam teraz zrobić? Nagle zauważyłem gdzieś w tyle jakiegoś wysokiego bruneta. Hm... Skądś go kojarzę... A nie, chwila, co ja kurwa myślę? Zaraz zostanę zgwałcony przez jakichś dresów a ja się przyglądam przechodniom? Chyba na serio coś już ze mną nie tak... Eh...
Sasuke:
Czy on się na mnie patrzy? Nie to pewnie przywidzenie. Ale tak czy siak lecę mu pomóc, bo mi go jeszcze zgwałcą. Jezu o czym ja myślę?!
Gaara:On tu idzie? Czyli jest jakimś ich kumplem... Kurwa więcej ich matka nie miała? Kurde... jeden z nich wbił mi jakiś pręt w łydkę... Strasznie boli... Chyba zaraz zemdleję...Tak tak, mam słabą odporność na ból... Bardzo słabą.
Sasu:
Kurwa on dłużej nie wytrzyma tych męk.
-Zostawcie go!!!!-krzyknąłem włączając sharingan. Ale co się stało? Shukaku nie leczy go, nawet nie pokazał swojego ogona ani też pełnej wersji. Coś tu jest nie tak, tylko co?
Gaara:
Połowa tamtych uciekła, a paru próbowało jeszcze z nim walczyć. po głosie sądzę że... już go znam... hm... nieważne... Ten ból zakłuca mi trzeźwe myślenie... Jebany Shukaku, co on odpierdala?! Jeśli mi się coś stanie to jemu przecież też!
*Sorry dzieciaku, coś zakłuca przepływ mojej chakry*
Sasu:
-Zabiję was!!-ryknąłem i rzuciłem się na jednego z nich. Po paru ciosach leżeli już nieprzytomni na twardym betonie.
Gaara:
Spojrzałem na niego zdziwiony. Czemu mi pomógł?-Aaa!-złapałem się za ranę.. Chyba mi coś wstrzyknęli... To boli...
Sasu:
-Aaa!-krzyknął i przyłożył dłoń do krwawiącego miejsca. Nie wyglądał zbyt dobrze, więc myśląc, że nie dam rady go przenieść, zadzwoniłem po Sakurę.
Gaara:
-Kurwa...-syknąłem. Co oni mi wstrzyknęli... Chce mi się spać, ale jeśli zasnę to Shukaku przejmie moje ciało... Buddo ii co teraz?
Sasu:
-Sakura?
-Tak, co się stało?-usłyszałem głos różowowłosej.
-Słuchaj, znalazłem Gaare jak go jakichś kilku gości próbowało zapewne zgwałcić. Kurwa przyłaź szybko!-warknąłem o rozłączyłem się.
Gaara:
-Sasuke, tak? Słuchaj.. nie pozwól mi zasnąć bo zniszczę miast-zamrugałem i potrząsnąłem lekko głową by się otrząsnąć.
Sasu:
-Słuchaj mnie... za chwilę przyjedzie Sakura i ci pomoże...trzymaj się...Gaara! Oddychaj, mów do mnie ! -krzyczałem trzymając go na rękach i potrząsając nim lekko.-Hallo, Gaara, słyszysz mnie?! Hej!
Gaara:
-Przecież oddycham, nie panikuj...-oddycham przecież.. jeszcze... chyba... no raczej oddycham! Walnąłem sam siebie z liścia żeby się ocucić, nawet zadziałało.
Sasu:
W między czasie przybyła Sakur(w)a.
-Sakura!-krzyknąłem w stronę zielonookiej.-Tutaj, szybko no! On się zaraz wykrwawi! Zabije cię jak on umrze!-gdy podbiegła do nas od razu wzięła się za leczenie ran czerwonowłosego.
Gaara:
Nieznałem jej, no ale co tam. Spróbuję im zaufać, najwyżej mnie zabiją. Cały czas opierałem głowę o jego klatkę, bo byłem śpiący. Całkiem wygodny jest. Nie! nie mogę spać!
Sasu:
Nosz kurwa on zasypia! Nie, błagam cię nie zasypiaj. Trzymaj się zaraz będzie dobrze.No już Sasu, nie panikuj, przecież on nie umrze. Ona go wyleczy, tak wyleczy go!-Gaara, hej będzie dobrze tylko się trzymaj.-Boshe nie poznaję siebie takie słowa z moich ust? O kur.. aż się śliną zachłysnąłem gdy zobaczyłem jego wyrzeźbioną klatę. OMG!
Gaara:
Po chwili poczułem się już trochę lepiej. Gdy tylko trucizna opuściła me ciało Shukaku zajął się leczeniem mnie. Odetchnąłem z ulgą nadal się o niego opierając
Sasu:
Chyba czuje się lepiej bo chakra okrywa jego ciało. No to nie mam się czym martwić . No dobra spoko z nim jest ok, ale on przecież zwariuje sam w pustym mieszkaniu. No i co teraz?
Gaara:
Rana już zagojona, powinno już być chyba dobrze co nie? wstałem choć niepewnie i zaraz się znowu przewróciłem
Shukaku gdzieś w jego głowie-- *hahhahahahha jesteś taki beznadziejny!*
Sasu:
-Ja pirdole!- krzyknąłem łapiąc błękitnookiego.-Nie powinieneś się tak wysilać ;D-poradziłem mu."Co on sobie myśli?!" Przeszło mi przez myśl.
-Sasuke...musisz go wziąć do swojej rezydencji.On nie wytrzyma sam.Rodzeństwa nie ma, są w delegacji, więc krótko mówiąc nie masz wyjścia.-powiedziała Sakura.Mam przejebane, z tym psycholem w MOIM domu?! Nie no ja nie mogę nie zdzierżę!
Gaara:
-Poradzę sobie sam-prychnąłem. Też pomysł! Mieszkać razem z tym emo-ciulem. Już go sobie przypominam, rozpieszczony dzieciak co dostał w spadku fortunę. Nie ma szans, nie wytrzymam z nim ani chwili dłużej! Podtrzymałem się ściany i jakoś wstałem.
Sasu:
-A ty gdzie?!-wrzasnęła niemal na cały głos wiśnia.-Nie możesz!!
Gaara:
-Wal się-poszedłem przed siebie trzymając się ściany. Shukaku piaskiem podtrzymywał mnie żebym szedł w miarę prosto.
Sasu:
-Ja cię zamorduję, jebany Shukaku nie wie kiedy się poddać!-opierdoliłem go.Nagle się zatrzymał i odwrócił w moją stronę z mordem w oczach. Boję się go! A dlaczego? Dlatego, że wiem co potrafi narobić jinjuriki, tak miałem do czynienia jak ten się wkurwił. Masakra.
Gaara:
-Ciesz się że mam jeszcze resztki człowieczeństwa i nie zabiję cię w podziękowaniu za pomoc-pomału się odwróciłem i poszedłem dalej.
Sasu:
Złapałem za jego nadgarstek.-Gaara...-powiedziałem cicho i nieśmiało-proszę cię.Nie chcę żeby ci się coś stało Gdybym był tu wcześniej nic by ci się nie stało.-Ścisnąłem nadgarstek rudego-Proszę.-Odezwało się we mnie człowieczeństwo.Wow nowość ! Ja zimny, zawsze dumny Uchiha i człowieczeństwo. Ojciec mnie wydziedziczy i tyle.
I to bu było na tyle ^^.Wypowiedzi w gwiazdkach i cudzysłowach to myśli, słowa Jinjiuriki i (później) wypowiedzi chibi.
Rena/ Yuso
A teraz leżę na ziemi otoczony przez tych dziwaków. Normalnie mógłbym się z nimi uporać ale wyjątkowo Shukaku się zbuntował i nie chce mi pomóc. Wredny Tanuki... Kurde, i co mam teraz zrobić? Nagle zauważyłem gdzieś w tyle jakiegoś wysokiego bruneta. Hm... Skądś go kojarzę... A nie, chwila, co ja kurwa myślę? Zaraz zostanę zgwałcony przez jakichś dresów a ja się przyglądam przechodniom? Chyba na serio coś już ze mną nie tak... Eh...
Sasuke:
Czy on się na mnie patrzy? Nie to pewnie przywidzenie. Ale tak czy siak lecę mu pomóc, bo mi go jeszcze zgwałcą. Jezu o czym ja myślę?!
Gaara:On tu idzie? Czyli jest jakimś ich kumplem... Kurwa więcej ich matka nie miała? Kurde... jeden z nich wbił mi jakiś pręt w łydkę... Strasznie boli... Chyba zaraz zemdleję...Tak tak, mam słabą odporność na ból... Bardzo słabą.
Sasu:
Kurwa on dłużej nie wytrzyma tych męk.
-Zostawcie go!!!!-krzyknąłem włączając sharingan. Ale co się stało? Shukaku nie leczy go, nawet nie pokazał swojego ogona ani też pełnej wersji. Coś tu jest nie tak, tylko co?
Gaara:
Połowa tamtych uciekła, a paru próbowało jeszcze z nim walczyć. po głosie sądzę że... już go znam... hm... nieważne... Ten ból zakłuca mi trzeźwe myślenie... Jebany Shukaku, co on odpierdala?! Jeśli mi się coś stanie to jemu przecież też!
*Sorry dzieciaku, coś zakłuca przepływ mojej chakry*
Sasu:
-Zabiję was!!-ryknąłem i rzuciłem się na jednego z nich. Po paru ciosach leżeli już nieprzytomni na twardym betonie.
Gaara:
Spojrzałem na niego zdziwiony. Czemu mi pomógł?-Aaa!-złapałem się za ranę.. Chyba mi coś wstrzyknęli... To boli...
Sasu:
-Aaa!-krzyknął i przyłożył dłoń do krwawiącego miejsca. Nie wyglądał zbyt dobrze, więc myśląc, że nie dam rady go przenieść, zadzwoniłem po Sakurę.
Gaara:
-Kurwa...-syknąłem. Co oni mi wstrzyknęli... Chce mi się spać, ale jeśli zasnę to Shukaku przejmie moje ciało... Buddo ii co teraz?
Sasu:
-Sakura?
-Tak, co się stało?-usłyszałem głos różowowłosej.
-Słuchaj, znalazłem Gaare jak go jakichś kilku gości próbowało zapewne zgwałcić. Kurwa przyłaź szybko!-warknąłem o rozłączyłem się.
Gaara:
-Sasuke, tak? Słuchaj.. nie pozwól mi zasnąć bo zniszczę miast-zamrugałem i potrząsnąłem lekko głową by się otrząsnąć.
Sasu:
-Słuchaj mnie... za chwilę przyjedzie Sakura i ci pomoże...trzymaj się...Gaara! Oddychaj, mów do mnie ! -krzyczałem trzymając go na rękach i potrząsając nim lekko.-Hallo, Gaara, słyszysz mnie?! Hej!
Gaara:
-Przecież oddycham, nie panikuj...-oddycham przecież.. jeszcze... chyba... no raczej oddycham! Walnąłem sam siebie z liścia żeby się ocucić, nawet zadziałało.
Sasu:
W między czasie przybyła Sakur(w)a.
-Sakura!-krzyknąłem w stronę zielonookiej.-Tutaj, szybko no! On się zaraz wykrwawi! Zabije cię jak on umrze!-gdy podbiegła do nas od razu wzięła się za leczenie ran czerwonowłosego.
Gaara:
Nieznałem jej, no ale co tam. Spróbuję im zaufać, najwyżej mnie zabiją. Cały czas opierałem głowę o jego klatkę, bo byłem śpiący. Całkiem wygodny jest. Nie! nie mogę spać!
Sasu:
Nosz kurwa on zasypia! Nie, błagam cię nie zasypiaj. Trzymaj się zaraz będzie dobrze.No już Sasu, nie panikuj, przecież on nie umrze. Ona go wyleczy, tak wyleczy go!-Gaara, hej będzie dobrze tylko się trzymaj.-Boshe nie poznaję siebie takie słowa z moich ust? O kur.. aż się śliną zachłysnąłem gdy zobaczyłem jego wyrzeźbioną klatę. OMG!
Gaara:
Po chwili poczułem się już trochę lepiej. Gdy tylko trucizna opuściła me ciało Shukaku zajął się leczeniem mnie. Odetchnąłem z ulgą nadal się o niego opierając
Sasu:
Chyba czuje się lepiej bo chakra okrywa jego ciało. No to nie mam się czym martwić . No dobra spoko z nim jest ok, ale on przecież zwariuje sam w pustym mieszkaniu. No i co teraz?
Gaara:
Rana już zagojona, powinno już być chyba dobrze co nie? wstałem choć niepewnie i zaraz się znowu przewróciłem
Shukaku gdzieś w jego głowie-- *hahhahahahha jesteś taki beznadziejny!*
Sasu:
-Ja pirdole!- krzyknąłem łapiąc błękitnookiego.-Nie powinieneś się tak wysilać ;D-poradziłem mu."Co on sobie myśli?!" Przeszło mi przez myśl.
-Sasuke...musisz go wziąć do swojej rezydencji.On nie wytrzyma sam.Rodzeństwa nie ma, są w delegacji, więc krótko mówiąc nie masz wyjścia.-powiedziała Sakura.Mam przejebane, z tym psycholem w MOIM domu?! Nie no ja nie mogę nie zdzierżę!
Gaara:
-Poradzę sobie sam-prychnąłem. Też pomysł! Mieszkać razem z tym emo-ciulem. Już go sobie przypominam, rozpieszczony dzieciak co dostał w spadku fortunę. Nie ma szans, nie wytrzymam z nim ani chwili dłużej! Podtrzymałem się ściany i jakoś wstałem.
Sasu:
-A ty gdzie?!-wrzasnęła niemal na cały głos wiśnia.-Nie możesz!!
Gaara:
-Wal się-poszedłem przed siebie trzymając się ściany. Shukaku piaskiem podtrzymywał mnie żebym szedł w miarę prosto.
Sasu:
-Ja cię zamorduję, jebany Shukaku nie wie kiedy się poddać!-opierdoliłem go.Nagle się zatrzymał i odwrócił w moją stronę z mordem w oczach. Boję się go! A dlaczego? Dlatego, że wiem co potrafi narobić jinjuriki, tak miałem do czynienia jak ten się wkurwił. Masakra.
Gaara:
-Ciesz się że mam jeszcze resztki człowieczeństwa i nie zabiję cię w podziękowaniu za pomoc-pomału się odwróciłem i poszedłem dalej.
Sasu:
Złapałem za jego nadgarstek.-Gaara...-powiedziałem cicho i nieśmiało-proszę cię.Nie chcę żeby ci się coś stało Gdybym był tu wcześniej nic by ci się nie stało.-Ścisnąłem nadgarstek rudego-Proszę.-Odezwało się we mnie człowieczeństwo.Wow nowość ! Ja zimny, zawsze dumny Uchiha i człowieczeństwo. Ojciec mnie wydziedziczy i tyle.
I to bu było na tyle ^^.Wypowiedzi w gwiazdkach i cudzysłowach to myśli, słowa Jinjiuriki i (później) wypowiedzi chibi.
Rena/ Yuso
środa, 27 lutego 2013
1. SasuGaa
Perspektywa Gaary~
Jestem Gaara, mam 16 lat i chodzę do liceum, jak każdy, nic specjalnego. Choć mój wygląd jest dość... rzucający się w oczy, można by powiedzieć. Mam krwisto czerwone włosy i nie mam pojęcia skąd ten kolor, taki się już urodziłem. Nie żebym ich nie lubił czy coś ale... wyglądają jak krew... wiem coś o tym, bo wiele razy splamiłem nią sobie ręce. Mam blado niebieskie oczy, które często maluję na czarno by ukryć jakoś wory pod oczami, ponieważ cierpię na bezsenność, dokuczliwa przypadłość ale nic z tym nie mogę zrobić. To wina demona który jest we mnie. Nazywa się Shukaku i jest władcą pustyń. Mój ojciec jest archeologiem i kiedyś znalazł w Egipcie słój z zapieczętowanym Shukaku . Wpadł wtedy na genialny pomysł i jak każdy kochający ojciec zapieczętował go we mnie. Przez tego demona moja matka nie przeżyła porodu a ja stałem się niestabilnym psychicznie mordercą. Cóż... każdy ma jakieś wady... Szkoda że ja mam ich więcej niż inni. Kiedyś byłem bardziej naiwny niż każdy normalny dzieciak. I przez tę moją naiwność zaufałem mojemu wujkowi. Mówił mi że jestem dla niego bardzo ważny, bo jestem pamiątką po jego siostrze, ale gdy już mu zaufałem pokazał prawdziwe oblicze... próbował mnie zabić... oczywiście to ja zabiłem jego ale to tylko szczegół... Po tym zdarzeniu znienawidziłem ich wszystkich, rodzinę, najomych, przyjaciół rodziny, dosłownie wszystkich. A oni znienawidzili mnie, ale byli zbyt przerażeni by cokolwiek z tym zrobić. Potem mój ojciec znalazł rozwiązanie. Wywiózł mnie do Japonii pod pretekstem tego, iż są tu lepsze szkoły, ale tak naprawdę chciał się mnie pozbyć. Nawet jestem mu za to trochę wdzięczny, nikt mnie tu nie zna, i mam własne mieszkanie i co najważniejsze, święty spokój... Ale przez to że mój wygląd rzuca się w oczy często inni mi dokuczają a często też i znęcają się nade mną. Albo raczej, znęcali. W końcu pokazałem im co potrafię i teraz wszyscy w klasie są zbyt przerażeni by cokolwiek mi zrobić. Tylko czasem nieznajomi mnie zaczepiają. Tak jak teraz... I wyszło na to że stoję tu ubrany w czarną bluzę, czarne szerokie spodnie oraz tego samego koloru buty, otoczony przez zgraję tych dziwnych upitych popierdolonych zboczeńców próbujących mnie zgwałcić.
Perspektywa Sasu~
Jestem szesnastoletnim nastolatkiem, mam na imię Sasuke. Chodzę do Liceum Ogólnokształcącego im. Tsunade , jak każdy z resztą. Lubię ubierać się jak emo, ale nim nie jestem choć otoczenie uważa mnie za emo... no ale cóż da się z tym żyć. Kolor moich włosów przypomina barwę piór kruka, choć moje są z lekkim granatowym połyskiem. Oczy są tak samo jak włosy, koloru onyksowego. Mam niestety swoje małe odchyły od normy. A mianowicie jestem strasznym samotnikiem i nigdy nie miałem przyjaciół. No może znajdzie się wyjątek. Jest nim Naruto Uzumaki, upierdliwy jak cholera blondyn o niebieskich ślepkach. On jako jedyny się przełamał i wpuścił troszkę koloru w moje smętne i nudne życie. Jestem w klasie z pewnym chłopakiem. Ma on wściekle czerwone włosy i takie piękne blado niebieskie oczka....chwila! O czym ja myślę?! Chociaż...nie! Przecież jestem chłopakiem, nie mogę tak o nim myśleć! Nie jestem gejem! Nie, nie jesteś homo Sasuke. Ale za dziewczynami też nie przepadam. No ale cóż Sasu przestań tak rozmyślać, bo na kogoś wpadniesz. Tak myśląc doszedłem do jednej z Tokijskich dzielnic, w której zauważyłem nie kogo innego niż naszego Gaarę. Widać wplątał się w niemałe kłopoty, bo leży podrapany i okaleczony na ziemi nad nim stoi jakichś pedałów, gejów czy co to tam jeszcze jest.
Aha taka mała uwaga.Ja(Yuso) to Sasuke a Rena to Gaara
Jestem Gaara, mam 16 lat i chodzę do liceum, jak każdy, nic specjalnego. Choć mój wygląd jest dość... rzucający się w oczy, można by powiedzieć. Mam krwisto czerwone włosy i nie mam pojęcia skąd ten kolor, taki się już urodziłem. Nie żebym ich nie lubił czy coś ale... wyglądają jak krew... wiem coś o tym, bo wiele razy splamiłem nią sobie ręce. Mam blado niebieskie oczy, które często maluję na czarno by ukryć jakoś wory pod oczami, ponieważ cierpię na bezsenność, dokuczliwa przypadłość ale nic z tym nie mogę zrobić. To wina demona który jest we mnie. Nazywa się Shukaku i jest władcą pustyń. Mój ojciec jest archeologiem i kiedyś znalazł w Egipcie słój z zapieczętowanym Shukaku . Wpadł wtedy na genialny pomysł i jak każdy kochający ojciec zapieczętował go we mnie. Przez tego demona moja matka nie przeżyła porodu a ja stałem się niestabilnym psychicznie mordercą. Cóż... każdy ma jakieś wady... Szkoda że ja mam ich więcej niż inni. Kiedyś byłem bardziej naiwny niż każdy normalny dzieciak. I przez tę moją naiwność zaufałem mojemu wujkowi. Mówił mi że jestem dla niego bardzo ważny, bo jestem pamiątką po jego siostrze, ale gdy już mu zaufałem pokazał prawdziwe oblicze... próbował mnie zabić... oczywiście to ja zabiłem jego ale to tylko szczegół... Po tym zdarzeniu znienawidziłem ich wszystkich, rodzinę, najomych, przyjaciół rodziny, dosłownie wszystkich. A oni znienawidzili mnie, ale byli zbyt przerażeni by cokolwiek z tym zrobić. Potem mój ojciec znalazł rozwiązanie. Wywiózł mnie do Japonii pod pretekstem tego, iż są tu lepsze szkoły, ale tak naprawdę chciał się mnie pozbyć. Nawet jestem mu za to trochę wdzięczny, nikt mnie tu nie zna, i mam własne mieszkanie i co najważniejsze, święty spokój... Ale przez to że mój wygląd rzuca się w oczy często inni mi dokuczają a często też i znęcają się nade mną. Albo raczej, znęcali. W końcu pokazałem im co potrafię i teraz wszyscy w klasie są zbyt przerażeni by cokolwiek mi zrobić. Tylko czasem nieznajomi mnie zaczepiają. Tak jak teraz... I wyszło na to że stoję tu ubrany w czarną bluzę, czarne szerokie spodnie oraz tego samego koloru buty, otoczony przez zgraję tych dziwnych upitych popierdolonych zboczeńców próbujących mnie zgwałcić.
Perspektywa Sasu~
Jestem szesnastoletnim nastolatkiem, mam na imię Sasuke. Chodzę do Liceum Ogólnokształcącego im. Tsunade , jak każdy z resztą. Lubię ubierać się jak emo, ale nim nie jestem choć otoczenie uważa mnie za emo... no ale cóż da się z tym żyć. Kolor moich włosów przypomina barwę piór kruka, choć moje są z lekkim granatowym połyskiem. Oczy są tak samo jak włosy, koloru onyksowego. Mam niestety swoje małe odchyły od normy. A mianowicie jestem strasznym samotnikiem i nigdy nie miałem przyjaciół. No może znajdzie się wyjątek. Jest nim Naruto Uzumaki, upierdliwy jak cholera blondyn o niebieskich ślepkach. On jako jedyny się przełamał i wpuścił troszkę koloru w moje smętne i nudne życie. Jestem w klasie z pewnym chłopakiem. Ma on wściekle czerwone włosy i takie piękne blado niebieskie oczka....chwila! O czym ja myślę?! Chociaż...nie! Przecież jestem chłopakiem, nie mogę tak o nim myśleć! Nie jestem gejem! Nie, nie jesteś homo Sasuke. Ale za dziewczynami też nie przepadam. No ale cóż Sasu przestań tak rozmyślać, bo na kogoś wpadniesz. Tak myśląc doszedłem do jednej z Tokijskich dzielnic, w której zauważyłem nie kogo innego niż naszego Gaarę. Widać wplątał się w niemałe kłopoty, bo leży podrapany i okaleczony na ziemi nad nim stoi jakichś pedałów, gejów czy co to tam jeszcze jest.
Aha taka mała uwaga.Ja(Yuso) to Sasuke a Rena to Gaara
czwartek, 21 lutego 2013
Otwieramy!
Hej wszystkim! Krótko mówiąc nasz blog jest pisany przez dwie osoby, mnie: Yuso i Renę. Mam nadzieję(nie wiem ja Rena), że blog się spodoba i będzie to polegało na tym, iż każda wciela się w inną postać i pisze z jej perspektywy. Błagam was tylko o łaskę dla mnie jestem żółtkiem w tych sprawach >.< więc tak to by było na tyle z mojej strony. Na razie!
Yuso
Yuso
Subskrybuj:
Posty (Atom)